105. ΟΜΟΙΩΜΑ ΤΟΥ HMS VICTORY («Νίκη»), αχρονολόγητο. Έργο Γ. Πλατιά. Μήκος πρωτότυπου πλοίου 328 πόδια (100 μ.).  Ναυπηγήθηκε το 1759-1765 και χρησιμοποιήθηκε ως ναυαρχίδα πολλών περίφημων ναυάρχων.  Η ναυαρχίδα του Νέλσονα, που έλαβε μέρος στη ναυμαχία του Τραφάλγκαρ το 1805, θεωρείται ακόμη σε ενεργό υπηρεσία αν και στην πραγματικότητα είναι πλέον πλοίο-μουσείο το οποίο βρίσκεται σε τσιμεντένια δεξαμενή.  Ήταν πλοίο της γραμμής 1ης κατηγορίας: στο ομοίωμα διακρίνονται τα 98 του πυροβόλα διαταγμένα σε 3 πλήρη καταστρώματα με ομοβροντία από τις πλευρές, καθώς και τα 2 πυροβόλα της πρύμνης που πυροβολούν προς τα πίσω, κάτω από τη λιτά διακοσμημένη τετράγωνη πρύμνη με εξώστες σε τρία επίπεδα. (Οι εξώστες της πρύμνης πρωτοεμφανίστηκαν στα πλοία των αρχών του 16ου αι., λίγο μετά την εποχή του Κολόμβου, και επιβίωσαν μέχρι τον 20ό αι. χωρίς εντούτοις να έχουν καμιά λειτουργικότητα. Εξώστη πρύμνης διαθέτει και το γνωστό θωρηκτό Αβέρωφ, το οποίο καθελκύστηκε το 1912.)  Το ομοίωμα του HMS Victory έχει στρογγυλή πρύμνη, κάτω από πλατύ καθρέφτη, χοντρές παρειές και πλευρές με κλίση προς τα έσω. Το ευρύχωρο σκαρί του έπρεπε να είναι χοντρό για να υποβαστάζει το μεγάλο βάρος των πυροβόλων. Οι πλευρές με κλίση προς τα έσω και άνω (και όχι προς τα έξω όπως σε πλοία σαν το Swift, βλ. αρ. 102) αύξαναν την πλευρική σταθερότητα του πλοίου και εμπόδιζαν την ανατροπή του.  Το HMS Victory είχε τεράστια πανιά, απαραίτητα για την κίνηση ενός τόσο μεγάλου και βαριού πλοίου και ογκώδεις βαριές άγκυρες για να συγκρατούν το πλοίο. Μέχρι το 19ο αι. μόνο ο άνεμος και η μυϊκή δύναμη ήταν διαθέσιμοι για την κίνηση και λειτουργία του πλοίου.  Τα μεγάλα όμως πληρώματα των πολεμικών πλοίων έπρεπε να είναι απασχολημένα και εκτός μάχης.  Ο συνδυασμός των δυνάμεών τους κινητοποιείτο μέσω ενός πολύ μεγάλου εργάτη, ο οποίος διακρίνεται στο κατάστρωμα του San Juan Nepomuceno (αρ. 91) και του Norske Lo/we (αρ. 104).  Οι μεγαλύτεροι εργάτες του HMS Victory βρίσκονταν στο κύριο κατάστρωμα, κάτω από το άνω κατάστρωμα. Μέσω των διαφόρων παλάγκων και μακαράδων, ένας μικρός αριθμός ανδρών (από πλήρωμα 850) μπορούσαν, ωθώντας τις ράβδους του εργάτη, να σηκώσουν την άγκυρα, να ανοίξουν τα πανιά και να μετακινήσουν τα πυροβόλα.  Το HMS Victory επισκευάστηκε πλήρως το 1801 και είναι το πιο σύγχρονο από τα τρία μεγάλα πολεμικά ιστιοφόρα του 18ου αι., των οποίων τα ομοιώματα συναντούμε σε αυτή την αίθουσα.

105. MODEL OF HMS VICTORY, undated, by Y. Platias. Prototype ship is 328 ft (100 m) long.  This ship was built in 1759-1765 and rebuilt 1801-1803. She served a whole galaxy of famous admirals.  Admiral Nelson's flagship at the Battle of Trafalgar in 1805 is still officially in commission, though actually a museum ship completely enclosed in a concrete dry dock.  She is a Line of Battle ship of the "1st rate": this model shows her with 98 guns on 3 full gun decks firing in broadside, plus 2 stern chasers firing astern below her austere (for the 18th century), "architecturally" decorated transom with balconies on three storeys. (Stern galleries, which first appeared on ships early in the 16th century, just after Columbus' lifetime, persisted into the 20th century, when they were no longer functional: even the famous Greek heavy cruiser Averov, first launched in 1912, has one in her restored state, though it had been removed earlier.)  HMS Victory's model shows a fully rounded stern, below her wide transom, and the bluff bows and tumble-home of her capaceous hull, which had to be as full-bodied as any merchant ship to support and float the enormous weight of her many guns. Tumble-home (sides sloping inward at the top, the opposite of flare on such ships as Swift (No. 102) increased the ship's lateral stability and prevented capsize.  HMS Victory also has the huge sails required to move such a large and heavy ship, and the immense, super-heavy anchors needed to hold her. Only wind and muscle power were available until the 19th century, but the large crews of warships had to be kept busy when not fighting.  Their combined strength was mobilized chiefly through the aid of a very large capstan like that on the decks of San Juan Nepomuceno (No. 91) and Norske Lo/we (No. 104).  HMS Victory's largest capstans are out of sight on her main deck, below the weather deck. By means of various tackles and blocks, her crew of 850 pushing on the capstan bars could raise the anchors, hoist the sails and move the guns.  Because she was extensively refitted in 1801, HMS Victory is the most advanced of the 3 great 18th century sailing warships whose models are shown in this room. She was painted black, with 3 yellow bands; like USS Constitution (No. 111), she was saved from demolition by a popular campaign and subscription.