108. ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ Μ/V ATALANTI Μ.
LIVANOS, αχρονολόγητος. Έργο του Gordon Ellis, λάδι σε μουσαμά, 75x49 εκ. (βλ. Οδηγό, σελ. 58).
Αυτό το μεικτού γενικού φορτίου φορτηγό, που ναυπηγήθηκε το 1956 από τα ναυπηγεία Burnt Island Shipbuilders της Σκωτίας για την εταιρεία του Λιβανού, είναι ένα σχετικά μεγάλο (πέντε αμπάρια) παραδοσιακό φορτηγό στην αρχική μεταπολεμική μορφή του.
Δεν είναι ατμόπλοιο αλλά κινείται με μια πιο πολύπλοκη και πιο ακριβή μηχανή ντίζελ, η οποία όμως είναι και μεγαλύτερης απόδοσης.
Έχει πλώρη μπαλτά και πρύμνη καταδρομικού όπως τα πλοία λίμπερτυ, σε αντίθεση με την κατακόρυφη πλώρη και τη στρογγυλή πρύμνη των πλοίων των αρχών του 20ού αι. Η υψωμένη πλώρη του και η μεσαία υπερκατασκευή είναι καμπύλες και αεροδυναμικές
- δεν πρόκειται απλά και μόνο για διακοσμητικά χαρακτηριστικά αλλά για στοιχεία με συγκεκριμένη χρησιμότητα, εφόσον τα σύγχρονα πλοία επιτυγχάνουν πλέον με αυτό τον τρόπο μεγαλύτερες ταχύτητες χρησιμοποιώντας λιγότερα καύσιμα.
Η μεσαία υπερκατασκευή με τη γέφυρα ναυσιπλοΐας, τα καταλύματα του πληρώματος και τη μηχανή, μεταφέρθηκε πιο πίσω από τη μέση του πλοίου όπου βρισκόταν στα λίμπερτυ και στα περισσότερα από τα πρώτα ατμόπλοια (εκτός από τα δεξαμενόπλοια).
Η τσιμινιέρα των ατμόπλοιων είναι απαραίτητη για τον εξαερισμό των κλιβάνων, η τσιμινιέρα όμως του MS Atalanti Μ. Livanos δεν λειτουργεί, εφόσον οι κινητήρες εσωτερικής καύσης χρειάζονται ένα μόνο μικρό σωλήνα εξάτμισης. Αυτές οι ψευτοτσιμινιέρες περιλαμβάνουν συχνά την αίθουσα του ασυρμάτου και τις καμπίνες των ασυρματιστών.
Οι μπίγες υποστηρίζονται από δύο ιστούς και δύο ψηλές πόστες ενώ στο μικρό κατάρτι, πίσω ακριβώς από την τσιμινιέρα, διακρίνεται η κεραία του ραντάρ. Το Μ/V Atalanti Livanos παρουσιάζει κοινά χαρακτηριστικά με τα πλοία Costis (αρ. 117) και Dimitris S. (αρ. 59).
|
108. MV ATALANTI M.
LIVANOS, undated, by Gordon Ellis, oil on canvas, 75x49 cm (see Guide, p. 58).
This mixed general-cargo freighter, built in 1956 for the Livanos Co. by the Burnt Island Shipbuilders of Scotland, is a fairly large (5 hatches) break-bulk cargo carrier of traditional type, in its early postwar form.
She is not a steamer, but is powered by a more complicated and expensive, but more fuel-efficient diesel
engine.
She has a raking bow and cruiser stern, like Liberty ships, in contrast to the plumb bow and counter stern of the early 20th century ships, which still reflect sailing vessels. Her raised forecastle and midship superstructure are somewhat streamlined
- not just stylistic features, but of some value with the higher speeds attained by modern
ships.
And her midship superstructure with the navigation bridge, crew accommodation and engine has moved somewhat aft of the exact middle, where it was on Liberties and almost all other earlier steam ships except tankers.
Steamers need the funnel to provide an updraught of air for their boiler furnaces, but the funnel of MS Atalanti M. Livanos is not functional, since internal-combustion motors need only a small exhaust pipe. Such false funnels often contain the wireless room and cabins for its operators.
The cargo booms of this model are supported by 2 masts and 2 kingposts, and a radar antenna can be seen on the small mast just aft of the funnel. Apart from superficial details, this ship resembles her contemporaries Costis (No. 117) and Dimitris S (No. 59).
|