113. ΑΝΑΤΥΠΟ περιορισμένης έκδοσης της ελαιογραφίας του
ΛΙΜΠΕΡΤΥ Α/Π JOHN W.
BROWN, σε νηοπομπή, σε καιρό πολέμου, 1944 (βλ. Οδηγό, σελ. 41).
Αυτό το ανάτυπο του γνωστού ζωγραφικού έργου του John Stobart παρουσιάζει ένα από τα πιο φημισμένα λίμπερτυ να μεταφέρει απαραίτητα εφόδια στην Ευρώπη, κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Είχε γκρι χρώμα χωρίς κανένα διακριτικό σημάδι. Έφερε οκτώ κάδους με αντιαεροπορικά πυροβόλα και δύο με μεγαλύτερα πυροβόλα στην πλώρη και την πρύμνη, τέσσερις σωσίβιες λέμβους σε σύγχρονα καπόνια, πλωτήρες Carley και τέσσερις σχεδίες στα ξάρτια, οι οποίες καθελκύονταν γρηγορότερα και ευκολότερα από ό,τι οι σωσίβιες λέμβοι.
Η τιμονιέρα της γέφυρας είναι θωρακισμένη για προστασία από σφαίρες και θραύσματα βλημάτων και διαθέτει μόνο τρία μικρά παράθυρα αντί να είναι εντελώς ανοιχτή ή να έχει πολλά και μεγάλα παράθυρα για μεγαλύτερη ορατότητα.
Όλα τα παραπάνω έρχονται σε έντονη αντίθεση με τη μορφή των πλοίων λίμπερτυ σε καιρό ειρήνης, όπως για παράδειγμα του Α/Π Psara (αρ. 106).
Οι ναύτες σε πρώτο πλάνο (προφανώς Αμερικάνοι αν κρίνουμε από τα πηλίκιά τους) ετοιμάζονται να ρίξουν, από την πρύμνη του πλοίου συνοδείας της νηοπομπής, βόμβες βάθους, σε εχθρικό υποβρύχιο το οποίο αναγνωρίστηκε από το σόναρ (Asdic).
Στα δεξιά, δημιουργώντας ένα μαύρο σύννεφο καπνού, διακρίνεται ένα από τα παλιά αντιτορπιλικά των Η.Π.Α. του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (τα επονομαζόμενα «τετρακάμινα»), τα οποία, αν και θεωρούνταν παλιάς τεχνολογίας ως αντιτορπιλικά στόλου, αποδείχθηκαν εντούτοις χρήσιμα ως πλοία συνοδείας προστατεύοντας τις νηοπομπές από τα εχθρικά υποβρύχια και αεροπλάνα.
Το Α/Π John W. Brown είναι ένα από τα τρία λίμπερτυ που έχουν απομείνει από τα περίπου 2.800 λίμπερτυ που συνολικά ναυπηγήθηκαν την περίοδο 1941-1945. Χρησιμοποιήθηκε για αρκετά χρόνια ως εκπαιδευτικό ακίνητο πλοίο στη Ν. Υόρκη.
Τώρα έχει επισκευασθεί και βρίσκεται σε κατάσταση λειτουργίας. |
113. LIMITED-EDITION PRINT of oil painting of
LIBERTY SHIP SS JOHN W. BROWN, in wartime convoy, 1944 (see Guide, p. 41).
This well-known painting by John Stobart shows a famous "Liberty" in its wartime rôle carrying vital supplies to the theater of war in Europe.
She was painted grey and showed no identification markings; she had 8 gun tubs with anti-aircraft guns and 2 more tubs with larger cannon on bow and stern; besides 4 lifeboats on patent davits, she also had Carley floats and 4 rafts on the shrouds, more quickly and easily launched than lifeboats.
Her wheelhouse was armour-protected against bullets and shell fragments, and had only 3 small windows, instead of being open or having many large windows for the best possible visibility.
All this contrasts sharply with the Liberty in peacetime, like the SS Psara (No. 106).
The sailors in the foreground of the painting (Americans, judging by their caps) are setting depth charges to be dropped from the stern of their convoy escort ship on a U-boat detected by electronic Asdic
(sonar).
Making a smokescreen at the right in the painting is one of the many old American destroyers of World War I age
(called "four-stackers"), which were obsolete as fleet destroyers but proved to be very useful as escorts defending convoys against enemy submarines and aircraft.
SS John W. Brown is one of the only 3 Liberties that still survive, out of almost 2.800 that were built in 1941-1945; she was for many years a stationary school ship in New York City, and has now been restored to operating condition.
|