13. ΣΚΗΝΗ ΝΑΥΜΑΧΙΑΣ: "Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΑΛΑΣΣΟΔΡΟΜΕΙΣ ΚΑΝΑΡΗ ΚΑΙ ΠΙΠΙΝΟ ΣΤΗ ΧΙΟ" ΤΟ 1821, αχρονολόγητο. Έργο του Αριστείδη Γλύκα, τέμπερα σε χαρτόνι, 60x47 εκ. (πρβλ. με αρ. 21, βλ. Οδηγό, σελ. 47 και 43). Αυτόν τον πίνακα, καθώς και αυτόν στον αρ. 21, πιθανώς να τους εμπνεύστηκε ο ζωγράφος από πίνακα ή γραβούρα από την οποία είναι επηρεασμένος και ο αρ. 10 που βρίσκεται στο διάδρομο του 1ου ορόφου.  Πρόκειται για ένα αριστούργημα της ναΐφ λαϊκής τέχνης με αρκετά λάθη αλλά και μεγάλη αμεσότητα, την οποία κανένας μεγάλος και έμπειρος ζωγράφος δεν θα μπορούσε να επιτύχει.  Οι αναχρονισμοί -τα πλοία έχουν αναλογίες των μεγάλων χαλύβδινων «Cape Horners» του 20ού αι. και τα περιστροφικά σιδερένια καπόνια εμφανίζονται μετά το 1850- συμβάλλουν στη γοητεία που ασκεί αυτή η ναΐφ απόδοση της ναυμαχίας.

13. BATTLE SCENE "THE BURNING OF THE TURKISH FLEET OFF CHIOS BY THE SEA-ROVERS KANARIS AND PIPINOS" 1821", undated, by Ar. Glykas (compare No. 21; see Guide, pp. 47 and 43), termpera on cardboard, 60x47 cm. This and No. 21 were probably inspired by the painting or engraving reproduced as No. 10 in the hallway on the first floor.  It is a masterpiece of naïve vernacular art, with errors but an immediate appeal no trained, sophisticated artist can achieve, for all his skill.  Anachronisms (the ships have the proportions of big steel "Cape Horners" of the 20th century, and rotating iron "inverted J" davits were not in use until about 1850) add to the naïve charm of this "naval-battle icon".