29. ΜΠΑΡΚΟ ΡΙΧΑΡΔΟΣ, αχρονολόγητο. Έργο του Ν. Ι. Νικολαΐδη. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι αυτός ο κακής ποιότητας πίνακας ανήκει στο δημιουργό της έξοχης θαλασσογραφίας του περάματος του αρ. 28. Ο Νικολαΐδης θα πρέπει να είχε ιδιαίτερη έμπνευση όταν φιλοτεχνούσε το πέραμα του αρ. 28, ενώ αντίθετα όταν απεικόνιζε το μπάρκο αυτό θα πρέπει να ένιωθε πλήξη ή να ήταν απογοητευμένος (ή κακοπληρωμένος)!  Το Ριχάρδος ήταν ένα μεγάλο μπάρκο του 19ου αι. με στρογγυλή πρύμνη και πλώρη ταλιαμά, οι αναλογίες του όμως δεν είναι αρμονικές. Εντούτοις οι λεπτομέρειες της αρματωσιάς του μπάρκου είναι αρκετά ακριβείς: ο τρίγκος και η μαΐστρα, οι άνω και κάτω γάμπιες, οι παπαφίγκοι και οι κοντράδες είναι σφιχτά μαζεμένοι στην κεντρική κοιλάδα, όπως συνηθιζόταν κατά το 19ο αι., αντί να είναι μαζεμένοι κατά μήκος όλου του πινού, όπως παρατηρείται στα νεότερα ιστιοφόρα με σταυρώσεις του 20ού αι. Τα κολομπύρια και οι κόφες των ιστών δεν αποδίδονται σωστά και δεν ταιριάζουν με το σκαρί.  Φαίνεται ότι ο καλλιτέχνης δεν είχε ακόμη αποφασίσει αν θα μελετούσε την αρματωσιά του πλοίου από ψηλά ή το σκαρί του από κάτω. Το Ριχάρδος πιθανώς να είναι αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας, όπως και το πέραμα του αρ. 28. Στο βάθος δεξιά διακρίνεται ένα τροχήλατο ατμόπλοιο των μέσων του 19ου αι. με δύο κεκλιμένους ιστούς και δύο τσιμινιέρες.  Ο ελληνικός εμπορικός στόλος και το Πολεμικό Ναυτικό διέθεταν ορισμένα τροχήλατα ατμόπλοια, όπως το Καρτερία, το Επιχείρησις, το Ένωσις, κ.ά. Όταν όμως άρχισαν να χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα τα σιδερένια, και στη συνέχεια τα χαλύβδινα ατμόπλοια, οι τροχοί αντικαταστάθηκαν από τις περισσότερο αποδοτικές προπέλες.

29. BARQUE RICHARDOS, undated, by N. I. Nikolaïdes. It is hard to believe that this ineptly rendered painting is by the same artist as the magnificent portrait of the perama in No. 28; he must have been inspired in depicting perama, and bored or depressed (or underpaid!) in painting the barque.  Richardos was a large barque, with the counter stern and clipper or Aberdeen bow of a typical late 19th century sea-going hull, but the proportions and shapes are awkward. Nevertheless the details of the barque rig are quite correct: the courses, upper and lower topsails, single topgallant sails and royals are all tightly furled into the bunt in the 18th-19th century manner, instead of evenly along the whole lenght of the yard as on the later square riggers of the 20th century. But the mast doublings and tops are not quite right, and do not match the view of the hull.  It seems that the artist could not decide whether he was viewing the ship's rigging from above or its hull from below. Richardos seems to be anchored in the same harbour of Alexandria as the perama in No. 28. Ahead of it in the background is a sidewheel paddle steamer, of mid-19th century type, with 2 raking masts and 2 raking funnels. The Greek merchant marine and navy had a few paddle-wheelers: Karteria, Epicheirisis, Enosis, etc., but by the time the Greeks changed over to iron and then steel steamships, paddle wheels had been replaced by more efficient screw propellers.