41. ΜΠΑΡΚΟΜΠΕΣΤΙΑ ΑΝΔΡΕΑΣ, Χίος, 21 Μαΐου 1807, ανυπόγραφο.
Σε αυτόν τον πίνακα αποτυπώνεται η δεξιοτεχνία αλλά ταυτόχρονα και η αδυναμία των λαϊκών πλοιογράφων. Τα πανιά και η αρματωσιά αποδίδονται με ακρίβεια και πειστικότητα. Το πλοίο Ανδρέας είναι μια σύγχρονη μπαρκομπέστια του τέλους του 19ου αι. με άνω και κάτω γάμπιες στον πλωριό ιστό. Μόνο ο τρίγκος και η άνω γάμπια μπορούν να μουδαρωθούν ενώ η κάτω γάμπια, ο παπαφίγκος και ο κόντρα παπαφίγκος δεν έχουν μούδες και μαζεύονται όταν πνέει ισχυρός άνεμος. Οι ράντες στον μεγάλο και στον πρυμιό ιστό έχουν η καθεμιά τέσσερις σειρές μούδων: ορισμένα πανιά αυτών των ιστών έπρεπε να γεμίζουν ακόμη και με θύελλα, για να αντισταθμίζουν τα τετράγωνα πανιά του πλωριού ιστού και να αποφεύγεται έτσι η υπερβολική πίεση στο τιμόνι. Όλα τα στοιχεία της αρματωσιάς
-τα ξάρτια, οι παταράτσες, τα μαντίκια, τα μπρούλια, τα μπράτσα και οι σκότες των σταυρωτών πανιών, οι διπλές σκότες και οι μακαράδες των φλόκων, ο σιγμοειδής θαλασσομάχος κ.ά.- απεικονίζονται με καθαρότητα και ακρίβεια. Το σκαρί όμως είναι αδέξια σχεδιασμένο και ειδικά η στρογγυλή του πρύμνη. Η θάλασσα επίσης δεν αποδίδεται με πιστότητα: η μπαρκομπέστια Ανδρέας φαίνεται να προχωρεί με δυσκολία σε ένα παχύ χαλί ή σε ένα γαλάζιο λιβάδι, προσπαθώντας ίσως απελπισμένα να ξεφύγει από το ηφαίστειο που εκρήγνυται στο βάθος αριστερά. |
41. BARQUENTINE ANDREAS OF
CHIOS, painted 21 May 1887, unsigned.
This ship portrait shows both the strengths and the weaknesses of the naïve vernacular
ship-portraitist. The sails and rig are accurately and convincingly
rendered: one sees that Andreas is a
"modern", late 19th century barquentine with upper and lower topsails on her
foremast; only the fore course and upper topsail can be reefed, whereras the lower
topsail, topgallant sail and royal lack reef bands are furled in strong
winds. The gaff sails on the main and mizzen masts each have 4 reef bands: some sail had to be carried on these masts even in stormy weather to balance the square sails on the foremast and avoid excessive weather
helm. All rigging elements -shrouds, running backstays, topping lifts, clewlines and bunt
lines, braces and sheets of the square sails, double sheets and blocks of the
jibs, sigmoid dolphin striker, etc.- are very clearly and correctly shown. But the hull is awkwardly
drawn, especially its counter stern. And the sea is totally unconvincing: the barquentine Andreas seems to be ploughing her way through a deep pile
rug, or a field of blue grass, perhaps trying frantically to escape from the erupting volcano in the left
background.
|