42. ΑΝΩΝΥΜΟ ΓΟΛΕΤΟΜΠΡΙΚΟ, αχρονολόγητο και ανυπόγραφο.  Αυτή η θαλασσογραφία εικονίζει ένα μεγάλο καραβόσκαρο με πλώρη ταλιαμά και στρογγυλή πρύμνη κλασικού ιστιοφόρου των αρχών του 19ου αι. Είναι αρματωμένο σαν σκούνα ή γνήσιο γολετόμπρικο. Ο πρυμιός ιστός είναι δικόμματος (κολώνα και ταμπούκι) και υποστηρίζει τη ράντα, το φλίσι της και τέσσερις στραλιέρες. Ο πλωριός ιστός είναι τρικόμματος με σταυρώσεις και αποτελείται από κολώνα, ταμπούκι γαμπιών και ταμπούκι παπαφίγκων δεμένα με κολομπύρια και κόφες. Υποστηρίζει τον τρίγκο (με σειρές μούδων), τις άνω και κάτω γάμπιες (άνω γάμπια με σειρές μούδων), το μονό παπαφίγκο και την κόντρα. Υπάρχουν επίσης και τέσσερις τριγωνικοί φλόκοι: φλόκος, κόντρα φλόκος, έξω φλόκος και φλοκίνι. Όλα τα παραπάνω υποστηρίζονται από το μπαστούνι και το κόντρα μπαστούνι που είναι ενισχυμένα με σιγμοειδή θαλασσομάχο. Η άγκυρα είναι παλιά, τύπου ιστιοφόρου με στύπο, κεφαλοδεμένη και ονυχοδεμένη στη δεξιά κουπαστή. Είναι αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι, παρά το σχετικά πρόσφατο της εποχής (δεκαετία 1880-1890), παρατηρούνται ακόμα μπαστούνια σκουπαμάρων και κουρσελάτσων στα πινά του τρίγκου και της άνω γάμπιας. Παρά τη διπλή ανωνυμία του (τόσο το όνομα του πλοίου όσο και του καλλιτέχνη είναι άγνωστα) πρόκειται για ένα εξαίρετο δείγμα σκαριού και αρματωσιάς του τέλους του 19ου αι. Το όνομα του πλοίου και του ιδιοκτήτη του θα έπρεπε να είναι γραμμένα στις σημαίες των κορυφών των ιστών, αλλά είτε έχουν παραλειφθεί είτε έχουν ξεθωριάσει. Ως προς την τεχνοτροπία και συγκεκριμένα όσον αφορά ορισμένες λεπτομέρειες του πλοίου, της θάλασσας, της γης, των κυμάτων και των απόνερων του πλοίου, αυτός ο πίνακας θυμίζει τα έργα ενός άγνωστου πλοιογράφου, πιθανώς κάποιου Μιχαήλ Θεοδοσίου, ο οποίος ζωγράφισε πολλά ιστιοφόρα της Άνδρου και του Γαλαξιδίου.

42. UNNAMED BRIGANTINE, undated and unsigned. This ship portrait shows a large karavoskaro hull, with its clipper bow and counter stern, derived from typical early 19th century sailing ship. This hull is rigged as a skouna, or true brigantine, the after mast being of two parts (lower mast and topmast) and supporting the gaff mainsail, its topsail and 4 staysails. The foremast is a proper square-rigged mast, consisting of three parts: fore lower mast, fore topmast and fore topgallant mast, fidded together with doublings and tops. It supports a fore course (with reef bands), an upper and lower topsail (the upper topsail with reef bands), a single topgallant sail and royal; in addition, there are 4 triangular headsails: fore staysail, inner, outer, and flying jibs. These are supported by a bowsprit and jibboom, reinforced by a sigmoidally curved dolphin striker and its guy wires. The anchor is of the old-fashioned sailing-ship type with stock, both catted and fished to the starboard bow rail. Surprisingly for this late time (1880s or 1890s), studdingsail booms can be seen on the fore course and upper topsail yards. Despite its double anonymity (both ship and artist unknown), this is an excellent and clearly executed example of a classic late 19th century hull and rig. The ship's name and its owner's should be shown on the masthead pennants, but they have been omitted or faded into illegibility. In style, especially in certain details of the ship and rendering of the sea, land, waves and ship's wake, this picture is much like the work of the unknown ship-portraitist, perhaps one Michael Theodosiou, who portrayed many sailing ships of Andros and Galaxeidi.