Η ναυτιλία της Χίου πέρα από τον όγκο του στόλου της, την πρωτοποριακή σκέψη των εφοπλιστών και την επαγγελματική ικανότητα των ναυτικών της, συνέβαλε στην ανάπτυξη της ελληνικής και ελληνόκτητης ναυτιλίας με μια συνεισφορά στα κοινά του κλάδου. Γιατί από τις αρχές του αιώνα, οι Χίοι πλοιοκτήτες έδειξαν ενδιαφέρον για τη συλλογική αντιμετώπιση των προβλημάτων του πλοίου και του ναυτικού, μέσα από τις επαγγελματικές τους οργανώσεις. Η Ένωσις Ελλήνων Εφοπλιστών και η Επιτροπή Ναυτιλιακής Συνεργασίας του Λονδίνου, το γνωστό
COMMITTEE, πολλά οφείλουν στην παρουσία διακεκριμένων προσωπικοτήτων χιακής καταγωγής στους κόλπους και στα συμβούλιά τους.
Ο Κωνσταντίνος Μίχαλος εκλέγεται πρόεδρος στην Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών το 1938 και παραμένει στη θέση αυτή μέχρι το 1946 αναπτύσσοντας μια σειρά από ηγετικές πρωτοβουλίες, ενώ συγχρόνως ασκεί σε προσωπικό επίπεδο εξαίρετο κοινωνικό έργο.
Ο Στρατής Ανδρεάδης, γόνος παλαιάς εφοπλιστικής οικογένειας του νησιού, διακεκριμένος επιστήμονας και δημιουργικός επιχειρηματίας ευρύτατου φάσματος, διετέλεσε αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Ενώσεως Εφοπλιστών επί 24 συναπτά χρόνια. Δέκα ως αντιπρόεδρος (1950-1960) και δεκατέσσερα ως πρόεδρος (1960-1974).
Ο Αντώνης Χανδρής, με μεγάλη επίσης οικογενειακή παράδοση και δυναμική παρουσία στην ποντοπόρο ναυτιλία, στις υπερωκεάνειες γραμμές και στο διεθνές κρούιζιν, αφού περνά από τη θέση του αντιπροέδρου του
COMMITTEE, εκλέγεται το 1975 πρόεδρος της Ενώσεως Ελλήνων Εφοπλιστών, κατά τη διάρκεια δε της εξαετούς θητείας του διαμορφώνει προϋποθέσεις στενής επαφής και συλλογικής δράσης του ελληνικού εφοπλισμού σε μια κρίσιμη περίοδο για την ανάπτυξη της ελληνικής ναυτιλίας στον κοινοτικό και διεθνή χώρο, ενισχύοντας την τριμερή
-κράτους, εφοπλιστών, ναυτικών- συνεργασία και τις σχέσεις πολιτείας και ναυτιλίας.
Ο Γιάννης Κ. Λύρας, πρόεδρος της ίδιας ένωσης από το 1997, εκπροσωπεί την παρουσία στα κοινά της νεότερης γενιάς του χιακού εφοπλισμού, αφού προηγουμένως διετέλεσε πρώτος Έλληνας πρόεδρος στην Ένωση Ευρωπαίων Εφοπλιστών, τη γνωστή
EGSA.
Αλλά την πείρα και τις ικανότητές τους διέθεσαν για τα κοινά οι Χίοι εφοπλιστές και από τη νευραλγική πάντα σκοπιά του Λονδίνου. Ο Ιωάννης Κ. Καρράς θητεύει ως πρόεδρος του COMMITTEE από το 1965 προσφέροντας σημαντικές υπηρεσίες στον εφοπλισμό της αποδημίας και της Ελλάδας.
Ο Δημήτρης Ι. Χανδρής θητεύει στην ίδια θέση για λίγους μήνες το 1980 για να τον διαδεχθεί ο Ιωάννης Δ. Χατζηπατέρας, που συνεχίζοντας τη σημαντική χιακή παράδοση από το 1981 μέχρι και σήμερα συσπειρώνει και εκπροσωπεί τον εφοπλισμό της αποδημίας. Πρόκειται για τη μακροβιότερη προεδρική θητεία στον εφοπλιστικό χώρο.
Αλλά και στην ηγεσία του Ναυτικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος οι Χίοι εφοπλιστές έχουν να παρουσιάσουν αξιόλογο έργο. Ο Νικόλαος Γ. Λιβανός διετέλεσε πρόεδρος τη δεκαετία 1939-1948 και ο Κωνσταντίνος Φαφαλιός την περίοδο 1984-1988.
Στο τέλος αυτής της ιστορικής σκιαγράφησης θα μπορούσε να διατυπωθεί ως ασφαλές συμπέρασμα, ότι το λεγόμενο
"ελληνικό ναυτιλιακό θαύμα" πολλά οφείλει στο ανήσυχο, δημιουργικό και πατριωτικό πνεύμα με το οποίο η Χίος διαπότισε την ελληνική παρουσία στους ωκεανούς, κυρίως τους δύο τελευταίους αιώνες.